“Chaplin’s Pub is geen feesttent, maar een kroeg waar de middagborrel uit de hand loopt”, zegt Laurens Wielinga, allround manager onder Beijk en oud-bedrijfsleider van Chaplin’s Pub. Dat is het geheim van een ‘doodgewone’ kroeg die al drie decennia ogenschijnlijk zonder moeite overleeft. Oudere studenten en beginnende werkers schuiven eindmiddag aan voor een borrel. Een biertje. En nog één. Voor ze het weten zijn de late nachturen aangebroken.
Patrick Beijk voegt zich bij het gesprek. Hij komt net terug van De Toekomst, een voormalige strokartonfabriek in Scheemda. Op die 2.000 vierkante meter wil hij een holistische horecabeleving creëren: een pub, een brouwerij, een destilleerderij en veel meer. Hij laat op z’n telefoon enthousiast een interactieve presentatie zien.
Een ondernemershart. Op zijn naam staan zaken als Mr. Mofongo en The Dog’s Bollocks. Daar komt het gigantische De Toekomst ook bij. Zijn horecaondernemingen zijn vaak avontuurlijk, zoals Mr. Mofongo, waarvoor de inspiratie kwam toen hij op reis in Cuba onder water dook met stierhaaien. Na de duik dronk hij rum met een man die hij daar had leren kennen, die de ene na de andere anekdote deelde over zijn wereldreizen. Het decor en het menu van Mr. Mofongo kleuren net zo eclectisch. Chaplin’s Pub lijkt daartussen opvallend alledaags.
“Tijdens mijn studie werkte ik al meer dan dat ik studeerde”, zegt Beijk, die in de jaren tachtig stond ingeschreven bij de Hanze. Daar verzorgde hij de catering voor een evenement, waarna de school hem vroeg de kantine te exploiteren. Dat zorgde voor meer cateringklussen. “De cateraar die er toen werkte, werd zo boos dat hij per direct wegging. Uiteindelijk heb ik zelfs de catering gedaan voor m’n eigen diploma-uitreiking”, vertelt hij in de nieuwste Groninger Ondernemers Courant.
Beijk Catering kwam snel van de grond. De klussen kwamen echter grotendeels binnen via de Hanze, waardoor Beijk zich afhankelijk voelde. Hij wilde op eigen benen staan. Bovendien zochten Beijk en zijn personeel naar een plek om na te borrelen als ze terugkwamen van een evenement. “Soms waren we met 30 à 40 mensen, diep in de nacht.”
Zo vond hij Chaplin’s Pub. Een onopvallende kroeg aan het Gedempte Zuiderdiep. “Het was vastgeroest”, zegt Beijk. “Elke avond kwamen dezelfde gasten die vonden dat ze hun eigen barstoel hadden.” Hij nam de pub over en opende de deuren in juni 1996.
Bedrijfskantine
Het werd gauw duidelijk dat de bezem erdoor moest. De frituurpan was bijvoorbeeld lange tijd niet schoongemaakt. “Het frituurvet was door de jaren heen verhard en leek op een druipkaars. We moesten het met hamers losbeitelen.” De kelderruimte bij de voordeur stond bovendien vol met water. “Het water kleurde helderblauw door alle blauwe enveloppen van de Belastingdienst die daar terecht waren gekomen.”
Chaplin’s Pub werd een verzamelplek voor Beijk en zijn medewerkers. “Een bedrijfskantine”, noemt hij het gekscherend. “In de beginjaren waren we meer een vriendenkring.” Door de jaren heen ontwikkelde Chaplin’s Pub zich tot een kroeg waar sfeer vooropstaat. Dat is ook het geheim van de kroeg, stelt Beijk. “We hebben nooit beveiligers gehad. In dertig jaar zijn meldingen van agressie en andere problematiek op één hand te tellen.”
In die dertig jaar zijn er ook nooit grote verbouwingen geweest. De nadruk ligt nog steeds op bier. Speciaalbier. Het draait om een sfeervolle avond, die vanzelf losloopt zodra het publiek binnenstroomt. Dat zijn in de regel vijfentwintigplussers die niet komen voor een wilde feestavond, maar een gezellige borrel.
Voor Beijk heeft Chaplin’s Pub een sentimentele waarde. De kroeg heeft behoorlijk wat doorstaan, waaronder de coronaperiode. “We leden als CrazyHolding, waar Chaplin’s onder valt, toen € 7.000 verlies per dag.” De zaak kwam de coronaperiode uiteindelijk te boven. “De vriendenclub die daar dertig jaar geleden ontstond, bestaat nog steeds.”
Wil je de krant voortaan ook (gratis) vier keer per jaar op de mat ontvangen? Laat dan op de homepage van www.groningerondernemerscourant.nl je gegevens achter!
