nieuws

29 apr 2011, 07:07 door Arne van Lienden

Waarom blijft de Groningse popmuziek achter met eigen kweek?

Het is 1976. Herman Brood, gevestigd in Groningen, staat op het punt om met zijn band Wild Romance de stad en later heel Nederland te veroveren. Saturday Night Live en Never Be Clever zijn nog steeds klassiekers, en menig persoon heeft de albums Street en Sphritz in de kast staan . Brood, bekend om zijn alternatieve levensstijl, zet Groningen als muziekstad op de kaart, voordat hij in 1979 naar Amsterdam vertrekt. Op dat moment is hij al drugsverslaafd. In 2001 hebben drugs zijn lichaam verwoest en maakt hij een eind aan zijn leven. Brood is een van de weinige artiesten uit Groningen, of daar tenminste woonachtig, die ooit echt doorgebroken is in de muziekwereld. En dat is inmiddels 35 jaar geleden. Hoe komt het dat Groningen, de tweede podiumstad van Nederland en bekend van festivals als Noorderslag en EuroSonic, zo weinig eigen kweek voortbrengt?

Dit katern wordt mede mogelijk gemaakt door:

Nijmegen heeft Go Back To The Zoo en De Staat, Utrecht heeft Rigby en Zeeland heeft Racoon. Veel steden en provincies kleiner dan Groningen weten grote bands in de Nederlandse popmuziek te produceren. Echter, een band uit Groningen zien we zelden of nooit in de Top 40. Waarom is dat? Daarvoor moeten we terug de tijd in.

Brood als Stadjer

In de jaren ’70, met Herman Brood als stadjer, opende Vera haar deuren als poppodium. Voorheen was dit een studentenclubhuis, maar inmiddels een bolwerk van linkse jongeren. In het poppodium waren er optredens van alternatieve en vernieuwende artiesten, waaronder bands als U2, Nirvana en Simple Minds. Voordat deze later wereldberoemde bands hun sterrenstatus zouden verkrijgen, speelden zij voor een handvol mensen in Groningen. Totaal nieuwe muziek, iets wat nog nooit eerder vertoond was. Destijds biologeerde het de musici van Groningen enorm. Iets wat vandaag de dag nog steeds aan de gang is, en dat is tegelijk de reden van het ontbreken van hits van Groningse popartiesten.

Vera

Waar het vroeger veel gericht was op indie, reggea en metal, zijn er tegenwoordig ook veel elektronische muzikanten die optreden in Vera. Drum and bass en dubstep zijn inmiddels uitgegroeid tot volwaardige elektronische genres. Mede dankzij Vera en het andere wereldberoemde poppodium Simplon, die de jonge artiesten de kans gaven te kunnen optreden, waren deze genres in Groningen al bekend voordat de hele wereld kon kennismaken met deze rauwe elektronische muziek. Zo werden in 1998 de Groningse jongens Nik, Martijn en Thijs geïnspireerd door drum and bass. Na veel verschillende namen heet het trio nu al jaren Noisia en is een van de bekendste drum and bass-acts ter wereld.

Hiphop

Ook de opkomst van hiphop heeft Groningen niet onberoerd gelaten. De stad kent een handvol rappers, waarvan Kraantje Pappie op dit moment het meest succesvol is. Sinds twee jaar staat hij onder contract bij het prestigieuze label ‘Noah’s Ark’ van rapper Jiggy Djé. Dit label concentreert zich voornamelijk op non-commerciële rappers, waarvan Kraantje Pappie een is. Zijn status is rijzende in de hiphopwereld, en samen met Noisia is Kraantje Pappie, die in het echte leven Alex van der Zouwen heet, hét exponent van de Groningse muziekindustrie. Ook de meeste andere Groningse artiesten worden gekenmerkt door het maken van non-commerciële en vernieuwende muziek.

Eigen kweek

Dat de eigen kweek tegenvalt, blijkt dus niet waar te zijn. Groningen heeft een bloeiende muziekcultuur die alleen het grote publiek niet haalt wegens zijn alternatieve inslag. Groningen is één van de weinige steden in Nederland met een echte undergroundscene. In tegenstelling tot bijvoorbeeld muziek van Volendamse musici , zul je niet snel een nummer in de Top40 aantreffen, dat door een Groningse artiest is gemaakt.


Nee, commercie is de Groningse muziekwereld vreemd. De muziek is belangrijker dan het geld of, zoals Herman Brood het zei:

‘Ik verzamel geen geld, ik verzamel mooie momenten.’

 

Kraantje Pappie