nieuws

09 apr 2002, 00:12

NNT brengt Shakespeare in een discotheek

Opzwepende muziek, opwindende kostuums, verdovende middelen en bezwete lichamen: ingrediënten die de meeste mensen niet snel met William Shakespeare zullen associëren. Toch gaat het Noord Nederlands Toneel (NNT) de uitdaging aan. Het theatergezelschap speelt volgende week een eigentijdse bewerking van Shakespeares ‘Much ado about nothing’ in de Groningse discotheek The Palace.

Dit katern wordt mede mogelijk gemaakt door:

De toeschouwers bezoeken de discotheek en kunnen de hele avond zelf drinken en dansen. Ondertussen speelt zich rond en op de dansvloer het stuk uit 1599 af. Waar in het oorspronkelijke verhaal verschillende geliefden na een oorlog in allerlei perikelen belanden, wordt het strijdtoneel in Groningen gevormd door de dansvloer, waar hitsige jongeren elkaar om het hardst bestrijden.
De teksten worden aan elkaar gemixt door een deejay en een veejay. ,,Het wordt een soort Moulin Rouge’’, voorspelt regisseur Waldemar Torenstra. ,,Ook de liedteksten maken deel uit van het verhaal. Er worden operasongs gebruikt, maar ook nummers uit Grease, of stukken van de Prodigy. We proberen echt alle tijdvakken te omvatten.’’
‘Much ado about nothing’ leent zich er volgens Torenstra uitstekend voor om naar een 21e-eeuwse discotheek te worden verplaatst. ,,De titel van het stuk geeft het al aan: veel grote emoties om niets. Verliefdheid, teleurgesteld zijn, vreemd gaan, geil worden, waar vind je dat tegenwoordig beter terug dan in het uitgaansleven? Toneel en uitgaan hebben meer met elkaar gemeen dan mensen beseffen.’’
Het NNT bracht eerder al cabaret en toneel dichter bij elkaar door cabaretiers de hoofdrol te laten spelen in serieuze toneelstukken. De cabaretgroep Niet Uit Het Raam speelde mee in De Driestuiversopera van Bertolt Brecht en cabaretiers Raoul Heertje en Hans Sibbel vertolken op dit moment beurtelings de titelrol in het stuk Lenny Bruce.
,,Het is soms aangenaam om kunstzinnig in een stoel in een doodstille zaal naar een toneelstuk te kijken, maar op zo’n manier breng je het theater niet terug in de maatschappij’’, stelt Torenstra. ,,Theater zegt niet alleen iets over vroeger, het zegt ook iets over het hier en nu. Het beste bewijs daarvan zou zijn wanneer de toeschouwers aan het eind van de avond, net als de personages in het stuk, hun schroom overwinnen en alle liefdesperikelen in de praktijk gaan brengen.’’