nieuws

25 apr 2002, 00:12

Ik moest rennen voor m’n leven

Getuige mevrouw Ten Bruggencate uit Sellingen moest rennen voor haar leven. Ze duwde een gehandicapte vriendin in een rolstoel voort, en had bovendien drie honden aan de lijn, toen recht boven haar de botsing tussen een Belgische F-16 en een Gronings ultralightvliegtuigje plaatsvond.

Dit katern wordt mede mogelijk gemaakt door:

We zagen een vliegtuigje aankomen en ik grapte nog, ‘Die poept ons zo op de kop’. Een seconde later kwam vanaf een nabijgelegen bos een straaljet aanrazen. Het kleine toestelletje werd frontaal geraakt en spatte in een wolk van brokstukken uiteen. Een brokje belandde bovenop de gehandicapte vrouw in haar rolstoel. ,,Het leek wel alsof het weer oorlog was’’. Zij zag ook twee parachutes in de lucht, maar kon niet zien of die zoals andere getuigen zagen aan flarden ging, of niet open.
De vrouw en haar vriendin hebben vervolgens 112 gebeld en zijn het bos in gerend om hulp te bieden. “Het ultralight vliegtuig was geheel aan flarden en er lag overal rotzooi. In het bos konden we weinig meer doen, de politie was al snel ter plaatse. Het ergste was de vallende piloot, dat zal ik nooit vergeten.”