Economie

Alles kan bij Bob Kookt

Bob Kookt gaat als een tierelier. Maar een echt concept? Dat hebben ze niet. Wél liefde voor wijn en lekker eten, zo schrijft de Groninger Ondernemers Courant.


Leestijd: 3 minuten

Eigenlijk, zo zeggen eigenaren Bob ten Brinke en Harmen Tijssen, doen ze met Bob Kookt gewoon wat ze leuk vinden. Serveren ze wijnen waar ze van houden en kopen ze in wat hen het meeste aanspreekt. En dat in een wijnbar die ze eigenhandig verbouwd worden hebben. Ook al omdat ze dat zo leuk vinden. “Dan stop je er nog meer liefde in.”

Bob Kookt zit in een pand ‘vol geschiedenis’. Tot vier jaar geleden zat drankenhandel Van Erp er; ver daarvoor was het pand in gebruik door de familie Hooghoudt. Voorin hadden ze hun winkeltje, daarachter de likeurstokerij en hun woonhuis. Kijk, wijst Bob, in het restaurant: de oude destilleerketel (‘de allereerste’) heeft hier nog steeds een plek. In de monumentale kelders werd vroeger jenever opgeslagen. Nu is het de plek voor wijnproeverijen en gezelschappen. In de hoek zit een kleine doorgang naar de buren: vegetarisch- en visrestaurant Brussels Lof, waar Bob ooit begonnen is en nog steeds in de pannen roert.      

‘Ik word gelyncht als die van de kaart verdwijnt’

Bij Bob Kookt kun je borrelen en lekker eten, in kleine gezelschappen of met grote groepen. Wijnproeverijen doen ze ook, en voorin de zaak zit een klein delicatessenzaakje. “Een concept hebben we eigenlijk niet”, zegt Harmen. “Het is geen standaard wijnbar of restaurant.” Hij en Bob lieten zich vooral inspireren door het hun zo geliefde Italië. Waar tafels zich vullen met lekker eten, goede wijnen en de gezelschappen gedurende de avond steeds groter worden.

Bij Bob Kookt vertaalt zich dat in een kaart met vooral kleine, goed te delen hapjes, grotere borden en wisselende specials. Maar ook vaste items zoals de gerookte paling (‘Ik word gelyncht als die van de kaart verdwijnt’) en gerechten op basis van wat zich aandient. “Ik heb nog een ree, kun je daar wat mee?”, vroeg de slager laatst aan Bob. Natuurlijk. Dus ging er een heel ree mee naar de keuken. Een andere keer vergiste de visboer zich met een nulletje bij de inkoop van mosselen. “Ja, toen stonden er dus mosselen op de kaart.”

“Lp’tje draaien tijdens een wijnproeverij in de kelder? Mag!”

Eten is een ding, de wijn is minstens zo belangrijk. De voorkeur gaat vaak uit naar wijnen uit Piëmont maar het assortiment is breed. Ook bij wijnen geldt: het hangt af van wat er op hun pad komt. Zo kregen ze onlangs de kans om wijnen uit een erfenis over te nemen. Naast de vaste kaart zijn er ‘Bobs Pareltjes’: exclusieve, excellente, vaak ook oudere flessen. Alleen per fles te bestellen, met één voorwaarde: de koper staat een glas af aan het team. “Wij willen ook proeven. We willen weten wat we in huis hebben.”

Bob Kookt is booming, merken ze zelf ook. Wie in het weekend een tafel of proeverij wil reserveren, moet er ruim van tevoren bij zijn. Zelfs op doorgaans rustige dagen zit de zaak geregeld vol met grote groepen. Ook Bob zelf is inmiddels een beetje een fenomeen. Harmen: “Gasten willen hem graag even aan tafel hebben. Voor een praatje of om hem te bedanken.” Bob: “Ik krijg het zelf niet zo mee. Al wilden laatst mensen met me op de foto. Toen dacht ik wel: huh? Blijkbaar heb ik niet helemaal door hoe bekend we zijn.”

Wat het succes van Bob Kookt verklaart? Dat alles kan, zegt Harmen. Hond mee? Geen probleem. Lp’tje draaien in de kelder? Mag. Bedrijfskleding voor de bediening doen ze niet aan. “Draag gewoon waar je je lekker in voelt.” En of je nou voor één drankje aan de bar komt of een hele avond komt genieten van wijn en heerlijk eten: als de gasten het maar naar hun zin hebben. Toch weer dat Italiaanse. “Gewoon genieten, daar gaat het om.”

Fotografie: Jan Buwalda 

Wil je de krant voortaan ook (gratis) vier keer per jaar op de mat ontvangen? Laat dan op de homepage van www.groningerondernemerscourant.nl je gegevens achter!