nieuws

14 nov 2002, 00:12 door Robbert Blokland

‘Toiletjuffrouw van Groningse gemeenteraad’ voor PvdA naar Den Haag

Ze had zich aangemeld als lijstduwer, omdat ze hoopte in die functie een aantal Groningse kiezers te overtuigen bij de landelijke verkiezingen op háár PvdA te stemmen. Marjo van Dijken bleek echter uitstekend aan het profiel voor kandidaat-kamerleden te voldoen: ,,mensen met de voeten op de grond en het hoofd niet teveel in de wolken’’. Dit, en vermoedelijk ook het feit dat ze recent werd verkozen tot ‘PvdA-raadslid van het jaar’, leverde de politica een achtste plaats op de landelijke conceptkandidatenlijst op.

Dit katern wordt mede mogelijk gemaakt door:

Van Dijken werd in 1953 geboren in de Groningse wijk De Hoogte, als oudste dochter van een sportinstructeur van de landmacht. Dit leverde haar een roerige jeugd op: de lagere school doorliep ze in Appingedam, de middelbare school in Assen. Ze begon aan een studie Nederlands in haar geboortestad Groningen, maar maakte hem niet af omdat de baantjes die ze aannam om haar studie te bekostigen steeds meer tijd vergden.
Na werkervaring te hebben opgedaan in onder meer de horeca en de daklozenopvang, kwam Van Dijken als medewerker terecht bij de Bloedbank en het Academisch Ziekenhuis Groningen (AZG), waar ze jarenlang de medische administratie van de kraamafdeling onder haar hoede had. Halverwege de jaren tachtig stortte haar wereld even in toen bleek dat ze leed aan een vorm van reuma. ,,Het enige voordeel van een chronische ziekte is dat je de tijd krijgt om er aan te wennen’’, relativeert ze het nu.
Het leerde haar de wereld met andere ogen te zien: het vertegenwoordigen van mensen met een functiebeperking, van rolstoel tot kinderwagen, werd haar belangrijkste speerpunt toen ze voor de PvdA, waar ze sinds 1972 al actief lid van was, in de gemeenteraad belandde. ,,Het merendeel van het beleid in Nederland wordt gemaakt door jonge mensen die zonder enige fysieke beperking door het leven heen huppelen.’’
Van Dijken maakte zich in de stad hard voor gehandicaptenvoorzieningen en de maatschappelijke opvang van minder bedeelden. Een absoluut stokpaardje waren haar plannen voor een voor iedereen toegankelijk openbaar toilet op de Grote Markt, wat haar de Geuzennaam ,,toiletjuffrouw van de raad’’ opleverde. ,,Het is ronduit belachelijk dat we hier in Nederland blijkbaar acht jaar moeten ouwehoeren over iets elementairs als een openbaar toilet.’’
Tegenvallers in haar politieke carrière waren het verlies dat de PvdA onder haar leiding bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen leed (van 13 naar 9 zetels) en het feit dat de Groningse bevolking in februari 2001 met een correctief referendum de grootse vernieuwingsplannen voor de Grote Markt afschoot.
Van Dijken wil in Den Haag vooral doorgaan op de in Groningen ingeslagen weg: ,,Ik wil duidelijk maken dat de wereld groter is dan veel mensen denken. Dat geldt niet alleen voor mensen met een functiebeperking, maar ook bijvoorbeeld voor het noorden van Nederland: de meeste politici denken niet verder dan de Randstad.’’
Op de PvdA-conceptkandidatenlijst is zij één van de vijf noordelijke vertegenwoordigers op een verkiesbare plaats.