Uit krantenberichten over de jaarcijfers van de corporaties blijkt dat deze vorig jaar bijelkaar 2 miljard verlies hebben geleden. De vraag is: hoe komt dat? Wat hebben zij dan gedaan, wat zoveel verlies heeft opgeleverd.

Het antwoord is bekend, en daar verschuilt men zich achter. Er kwam "opeens" een crisis.
Dit getuigd dan niet echt van veel inzicht hoe de kapitalistische markt werkt, want die crisis is nu juist ontstaan doordat men niet kredietwaardigen hoge hypotheekleningen ging verstrekken, en daaraan meende onbeperkte hoge winsten te kunnen onttrekken. Elke onbenul kon nagaan dat dat wel mis moest gaan, en daar is uiteraard ook tegen gewaarschuwd, maar lieden met dollartekens in de ogen sloegen die waarschuwingen in de wind.

Dat alles (die kapitalistische markt) zou een 'normale' gang van zaken zijn, totdat de klad erin kwam. Hoegenaamd "onvoorzien" terwijl iedereen al had gewaarschuwd dat het die kant op zou gaan.

Noodzaak van sociale woningbouw

Het is natuurlijk van belang om aan te geven dat juist om die reden, opdat niet draagkrachtigen ook kunnen wonen, er een sociaal huisvestingsbeleid moet zijn, waarbij er corporaties zijn die ook voor deze doelgroepen bouwen. Die kunnen immers niet terecht bij hypotheekverstrekkers. Zo bevestigd de crisis weer eens.

Het bouwen van koopwoningen is eenvoudig gezegd, niet een taak waar we een corporatie voor nodig hebben. De corporaties zijn er juist voor om mensen, die geen hypotheek kunnen krijgen, maar desondanks behoorlijk gehuisvest willen worden, van een sociale huurwoning te voorzien.

In Groningen kunnen tot die doelgroep bijv. ook de meeste studerenden worden gerekend; groepen die nu dus voornamelijk worden afgewenteld op de particuliere kamerverhuurmarkt.
Dit laatste voorbeeld toont ook weer aan dat de liberalisatie juist geheel niet werkt, en doelmatig sociaal huisvestingsbeleid dringend gewenst is om aan deze grote vraag naar betaalbare studentenwoningen te voldoen. Voor andere groepen ook trouwens. Er zijn nu al wachtlijsten van meerdere jaren voor een zeer eenvoudig woningkje in bepaald niet de beste buurten van de stad.

Maar deze maatschappelijke behoefte, en deze eigenlijke doelgroep van de corporaties, worden steeds minder gekend. Corporaties richten zich in plaats daarvan op de kapitaalkrachtige (koop) vraag, totdat ook die markt volledig opdroogt. En daar zijn we aanbeland. Verdere afbraak van sociale huisvesting kan niet meer, het beleid moet nu zijn dat sociale huisvestingsbeleid weer van onder af aan op te bouwen.

Kapitalistische crisis nog niet opgelost

Tot slot, voor wie meent dat de crisis reeds ten einde is, heb ik slecht nieuws. Het echte leed (salarisverlies, stijgende werkloosheid, achterstanden bij de hypotheekbetalingen, etc.) zit er nog aan te komen, en wat betreft de stabiliteit van het financiele systeem, zijn er geen garanties te geven.

We hebben al gezien hoe projecten als de Blauwe stad zijn misgelopen, en op grote verliezen uitlopen. Meerstad dreigt het volgende debacle te worden. En voor een aantal andere projecten in de stad is de goede afloop ook maar af te wachten.
Ondertussen valt er vanaf volgend jaar grote werkloosheid in de bouw te verwachten omdat de opdracht portefeuille leeg raakt, en er te weinig vervangende opdrachten zijn.
Niettemin kunnen en moeten er duizenden woningen bijkomen om in de noden te voorzien, en die noden zijn er met name aan de onderkant.

Corporaties moeten dus bepaald niet bij het grofvuil gezet worden, daar hun rol op de woningmarkt onontbeerlijk blijkt. Zie de VS, waar nu in allerlei steden tentenkampen zijn ontstaan.

Dit neemt aan de andere kant niet weg dat kritiek nodig en mogelijk moet zijn op corporaties, voorzover zij bij hun projecten teveel risico's hebben genomen, danwel projecten uitvoeren die te ver weg staan van de eigenlijke doelgroep, en de mate waarin men oog heeft voor de sociale woningbehoefte.

Bij een aantal corporaties in de stad bekruipt bij mij wel het idee dat zij de verkeerde kant op zijn gegaan.

De stad heeft baat bij een goede invulling van de rol van de corporaties, met name om het huisvestingsvraagstuk voor specifieke groepen op de woningmarkt die niet kapitaalkrachtig zijn om in eigen woning te voorzien, recht te trekken.

Kapitaalkrachtigen kunnen en konden zich altijd uitstekend redden zonder corporaties, dus voor hun belangen hoeft een corporatie zich niet in te spannen, die kunnen immers bij tig andere partijen op de woningmarkt terecht.

Huurders uit de kou! Meer werk in de bouw!

Dan nog een belangrijke suggestie. Op dit moment is de ontwikkeling dat veel bouwprojecten stopgezet worden. De bouwsector ziet met lede ogen dat de opdracht portefeuille opdroogt. Ingediende gesubsidieerde projecten van gemeenten om de bouwproductie te stimuleren helpen niet afdoende.

Men dient echter de oogkleppen af te doen en in te zien dat er nog voor tig manjaren aan werk in de bouw is om de BESTAANDE woningvoorraad van een betere isolatie laag te voorzien. Die investering verdiend zichzelf vanzelf terug. Geld dat anders uitgegeven wordt aan werkloosheidsvoorzieningen kunnen worden ingezet om tijdens de bouwdip de werkgelegenheid in de bouw overeind te houden, en betekent dus dat deze projecten veel minder geld kosten dan anders. De rente is momenteel zeer laag, het risico van dit soort projecten is nihil, en de corporaties kunnen 25% van de kosten aftrekken van de belasting.

Wat wil je nog meer?

Huurders uit de kou, bouwvakkers weer aan het werk, en kapitaal verstandig geinvesteerd in een duurzaam sociaal beleid.

NCPN afd. Groningen


http://ncpngroningen.web-log.nl/ncpngroningen/2009/12/huurders-uit-de.html

Uit krantenberichten over de jaarcijfers van de corporaties blijkt dat deze vorig jaar bijelkaar 2 miljard verlies hebben geleden. De vraag is: hoe komt dat? Wat hebben zij dan gedaan, wat zoveel verlies heeft opgeleverd.

Het antwoord is bekend, en daar verschuilt men zich achter. Er kwam "opeens" een crisis.
Dit getuigd dan niet echt van veel inzicht hoe de kapitalistische markt werkt, want die crisis is nu juist ontstaan doordat men niet kredietwaardigen hoge hypotheekleningen ging verstrekken, en daaraan meende onbeperkte hoge winsten te kunnen onttrekken. Elke onbenul kon nagaan dat dat wel mis moest gaan, en daar is uiteraard ook tegen gewaarschuwd, maar lieden met dollartekens in de ogen sloegen die waarschuwingen in de wind.

Dat alles (die kapitalistische markt) zou een 'normale' gang van zaken zijn, totdat de klad erin kwam. Hoegenaamd "onvoorzien" terwijl iedereen al had gewaarschuwd dat het die kant op zou gaan.

Noodzaak van sociale woningbouw

Het is natuurlijk van belang om aan te geven dat juist om die reden, opdat niet draagkrachtigen ook kunnen wonen, er een sociaal huisvestingsbeleid moet zijn, waarbij er corporaties zijn die ook voor deze doelgroepen bouwen. Die kunnen immers niet terecht bij hypotheekverstrekkers. Zo bevestigd de crisis weer eens.

Het bouwen van koopwoningen is eenvoudig gezegd, niet een taak waar we een corporatie voor nodig hebben. De corporaties zijn er juist voor om mensen, die geen hypotheek kunnen krijgen, maar desondanks behoorlijk gehuisvest willen worden, van een sociale huurwoning te voorzien.

In Groningen kunnen tot die doelgroep bijv. ook de meeste studerenden worden gerekend; groepen die nu dus voornamelijk worden afgewenteld op de particuliere kamerverhuurmarkt.
Dit laatste voorbeeld toont ook weer aan dat de liberalisatie juist geheel niet werkt, en doelmatig sociaal huisvestingsbeleid dringend gewenst is om aan deze grote vraag naar betaalbare studentenwoningen te voldoen. Voor andere groepen ook trouwens. Er zijn nu al wachtlijsten van meerdere jaren voor een zeer eenvoudig woningkje in bepaald niet de beste buurten van de stad.

Maar deze maatschappelijke behoefte, en deze eigenlijke doelgroep van de corporaties, worden steeds minder gekend. Corporaties richten zich in plaats daarvan op de kapitaalkrachtige (koop) vraag, totdat ook die markt volledig opdroogt. En daar zijn we aanbeland. Verdere afbraak van sociale huisvesting kan niet meer, het beleid moet nu zijn dat sociale huisvestingsbeleid weer van onder af aan op te bouwen.

Kapitalistische crisis nog niet opgelost

Tot slot, voor wie meent dat de crisis reeds ten einde is, heb ik slecht nieuws. Het echte leed (salarisverlies, stijgende werkloosheid, achterstanden bij de hypotheekbetalingen, etc.) zit er nog aan te komen, en wat betreft de stabiliteit van het financiele systeem, zijn er geen garanties te geven.

We hebben al gezien hoe projecten als de Blauwe stad zijn misgelopen, en op grote verliezen uitlopen. Meerstad dreigt het volgende debacle te worden. En voor een aantal andere projecten in de stad is de goede afloop ook maar af te wachten.
Ondertussen valt er vanaf volgend jaar grote werkloosheid in de bouw te verwachten omdat de opdracht portefeuille leeg raakt, en er te weinig vervangende opdrachten zijn.
Niettemin kunnen en moeten er duizenden woningen bijkomen om in de noden te voorzien, en die noden zijn er met name aan de onderkant.

Corporaties moeten dus bepaald niet bij het grofvuil gezet worden, daar hun rol op de woningmarkt onontbeerlijk blijkt. Zie de VS, waar nu in allerlei steden tentenkampen zijn ontstaan.

Dit neemt aan de andere kant niet weg dat kritiek nodig en mogelijk moet zijn op corporaties, voorzover zij bij hun projecten teveel risico's hebben genomen, danwel projecten uitvoeren die te ver weg staan van de eigenlijke doelgroep, en de mate waarin men oog heeft voor de sociale woningbehoefte.

Bij een aantal corporaties in de stad bekruipt bij mij wel het idee dat zij de verkeerde kant op zijn gegaan.

De stad heeft baat bij een goede invulling van de rol van de corporaties, met name om het huisvestingsvraagstuk voor specifieke groepen op de woningmarkt die niet kapitaalkrachtig zijn om in eigen woning te voorzien, recht te trekken.

Kapitaalkrachtigen kunnen en konden zich altijd uitstekend redden zonder corporaties, dus voor hun belangen hoeft een corporatie zich niet in te spannen, die kunnen immers bij tig andere partijen op de woningmarkt terecht.

Huurders uit de kou! Meer werk in de bouw!

Dan nog een belangrijke suggestie. Op dit moment is de ontwikkeling dat veel bouwprojecten stopgezet worden. De bouwsector ziet met lede ogen dat de opdracht portefeuille opdroogt. Ingediende gesubsidieerde projecten van gemeenten om de bouwproductie te stimuleren helpen niet afdoende.

Men dient echter de oogkleppen af te doen en in te zien dat er nog voor tig manjaren aan werk in de bouw is om de BESTAANDE woningvoorraad van een betere isolatie laag te voorzien. Die investering verdiend zichzelf vanzelf terug. Geld dat anders uitgegeven wordt aan werkloosheidsvoorzieningen kunnen worden ingezet om tijdens de bouwdip de werkgelegenheid in de bouw overeind te houden, en betekent dus dat deze projecten veel minder geld kosten dan anders. De rente is momenteel zeer laag, het risico van dit soort projecten is nihil, en de corporaties kunnen 25% van de kosten aftrekken van de belasting.

Wat wil je nog meer?

Huurders uit de kou, bouwvakkers weer aan het werk, en kapitaal verstandig geinvesteerd in een duurzaam sociaal beleid.

NCPN afd. Groningen

Ton Schroor stelt dat Groningse corporaties teveel appartementen bouwen voor de leegstand. Hij vraagt zich af of dat past bij de sociale doelstelling en de SP valt hem bij. Pieter Bregman omzeilt in zijn reactie op de eigen website de kern van de vragen door te stellen dat er een woningbehoefte is, dat hij bouwt en dat alles wat hij doet vanuit een sociale doelstelling is: "want hij maakt geen winst".
Dat lijkt een variant op de uitspraak van een projectontwikkelaar: "wat bij ons verlies heet, noemt een corporatie maatschappelijk rendement".
Interessanter lijkt mij de vraag hoe het komt dat de afgelopen jaren de commerciële projectontwikkelaars in Groningen steeds vaker bedankten voor de ontwikkeling van allerlei ‘intense’ projecten. (CiBoGa blijft ook zo lang een lege vlakte omdat de basisopzet niet aansluit bij hoe mensen willen wonen op die locatie.) Dat heeft er ook toe geleid dat de corporaties in Groningen inmiddels vrijwel alle projectmatige bouw in Groningen uitvoeren of er het risico voor lopen. Is dat omdat je het beter kan, of omdat je anders rekent? Een projectontwikkelaar wil of beter gezegd MOET winst maken. Die winst is niet voor zijn grote auto of bonus (inkomens bij ontwikkelaars en corporaties liggen niet zo ver uit elkaar), maar voor de uitkering aan de aandeelhouders. Deze aandeelhouders eisen een rendement op het ter beschikking gestelde vermogen dat in de goede verhouding staat tot het risico dat met hun geld wordt gelopen.
Het wordt tijd dat de aandeelhouders van de corporatie –en als zij een maatschappelijk prestatie zeggen te leveren is dat de maatschappij, wij dus- wat duidelijker eisen gaat stellen aan hoe de corporatie omgaat met het eigen vermogen. En als de corporatie vindt dat zij andere activiteiten (en projectontwikkeling voor de vrije markt is anders dan bouwen van goedkope huurwoningen) dan moet duidelijk worden hoe de opbrengsten in verhouding staan tot de extra risico’s.
En het wordt tijd dat corporatiebestuurders dan ook ingaan op de maatschappelijke prestatie in financiële termen. Alleen maar roepen dat iemand grote woorden gebruikt is dan te beperkt.

Een consument, wat is dat??? Dat weten ze bij de banken, energieleveranciers en woningcoöperaties toch al lang niet meer!!

Die dure appartementen, ja meneer Bregman, die hebben jullie wel degelijk gebouwd en niet voor Jan met de Pet, zijn alleen gebouwd omdat er gedacht werd velen te kunnen verkopen. voor de winst dus. Mooi voor de bonus.

Nooit gehoord van marktonderzoek, nooit gehoord van een afname van bevolking, nooit gehoord van klanten die er niet op zitten te wachten?

Het is niet de recessie, maar gewoon simpelweg omdat er geen vraag naar is. Daar is al jaren geleden door diverse deskundigen voor gewaarschuwd, maar de coöperaties en niet alleen in Groningen, hadden hun ogen op Kwatta. En niet allen de coöperaties zijn schuldig, ook de gemeenten die maar wat graag nog meer dure appartementen in hun gemeente zagen in de hoop op vele welvarende inwoners. Ook zei sloten jaren de ogen voor afname van de bevolking en krimp.

Met recessie heeft dit verhaal niets van doen, het is wel één van de medeoorzaken van recessie. Er is een overspannen bouwmarkt gecreërd waardoor er zelfs gebrek aan personeel was. Appartementen en industrieterreintje waar niemand op zat te wachten schoten als paddestoelen uit de grond, zonder te kijken of er vraag naar was. Elk dorp en gat zijn appartement(en), elk dorp en gat zijn industrieterrein(en) etc.etc. alleen omdat het een dure hobby was van een paar plannenmakers.... Maak er maar huurwoningen van en geef de industrieterreinen terug an de boer en de natuur.

Huh? Er is nog steeds een groot tekort aan woningen in de stad. Wij als corporaties doen daar wat aan door veel nieuwe woningen te bouwen. We hebben met de gemeente afgesproken dat wij er 800 per jaar bouwen. En dat deden we in 2008 precies. Het gaat nu een beetje lastig, dat komt door de recessie. Op www.nijestee.nl is mijn volledige reactie te lezen.

In deze moeilijke tijden wensen wij niet anders dan degelijke en goedkope huurwoningen! Is dat duidelijk? O ja, die corporatiedirecteuren kunnen wèg, verdienen te veel over de ruggen van de huurders!! Wat dènkt men wel?!! En verder: Verneuk de banken door de woningen van de markt te halen! Zie ook http://dreoudman.web-log.nl/dreoudman/2009/03/haal-de-huizen.html