nieuws

19 apr 2001, 00:12

Groninger Museum met Haks’ collectie op tournee in Milaan

Het Groninger Museum mag op uitnodiging van het gemeentebestuur van Milaan in deze Italiaanse stad een expositie inrichten.

Dit katern wordt mede mogelijk gemaakt door:

Het stadsbestuur van Milaan heeft het Groninger Museum gevraagd om een tentoonstelling in te richten in Museo Permanente. De tentoonstelling geeft een beeld van het collectie- en aankoopbeleid van oud directeur van het Groninger Museum Frans Haks en wordt aangevuld met recentere aankopen. Voor deze presentatie is een selectie gemaakt uit de collectie beeldende kunst, mode en fotografie. Alle werken komen uit de collectie van het Groninger Museum en zijn te zien van 20 mei t/m 9 september 2001 in Museo Permanente.
Bijna tegelijkertijd wordt de tentoonstelling Europa 2001 in Milaan geopend. In Palazzo Triënnale is Nederland vertegenwoordigd met werk van vier jonge Nederlandse kunstenaars van 19 mei t/m 10 september 2001. Het Groninger Museum is gevraagd om de Nederlandse inzending te verzorgen.
Museo Permanente . De tentoonstelling geeft een beeld van het verzamelbeleid van Frans Haks uit de periode 1978-1995, en de periode daarna. Voor Haks is het museum de plaats waar je de verandering van karakter van de kunst toont. Dat is zichtbaar in de collectie van het Groninger Museum.Tijdens zijn directoraat werd gekozen voor kunst in de twijfelzone. Daarmee bedoelt Haks kunst waarvan nog niet duidelijk is of het kunst is of niet. Als voorbeeld noemt hij het werk van Italiaanse kunstenaars als Mimmo Paladino, Enzo Cucchi of Francesco Clemente van de Italiaanse Transavant-garde. Nu worden deze kunstenaars hoog gewaardeerd maar dat was anders toen zij in het begin van de jaren tachtig in het Groninger Museum geïntroduceerd werden. De presentatie in Milaan laat werk zien van bovengenoemde Italianen en van onder andere Anselm Kiefer, Keith Haring, Memphis, Jeff Koons, Ger van Elk, Carel Visser, Henk Visch, Andy Warhol en Roy Lichtenstein. Frans Haks heeft eens gezegd "het museum is een instrument dat je op verschillende manieren kunt bespelen". Hij bedoelt hiermee te zeggen dat je kunst niet moet plaatsen in verschillende hokjes, maar dat er vele grensgebieden zijn. Een voorbeeld is het gebied tussen kunst en architectuur. Op de tentoonstelling is dat gebied vertegenwoordigd met werk van Alessandro Mendini, Ettore Sottsass, Rhonda Zwillinger, Thomas Lanigan Schmidt en Peter Shire. Naast werken op het gebied van kunst en architectuur zijn er kunstwerken die zich oftewel ophouden in het grensgebied tussen de kunstdisciplines, oftewel in de twijfelzone tussen de beeldende kunst en de commercie. De laatste jaren heeft het Groninger Museum zich intensief beziggehouden met de collectievorming op het gebied van mode en fotografie. Prachtige creaties zijn er te zien van Viktor & Rolf, Comme des Garçons, Galliano en Azzedine Alaïa. Uit de collectie fotografie zijn topwerken te zien van Inez van Lamsweerde/Vinoodh Matadin, Andres Serrano, Rineke Dijkstra, Anton Corbijn en Erwin Olaf. Het kleurenpalet dat gebruikt wordt voor de zalen van Museo Permanente is het kleurenpalet van de Nederlandse kunstenaar Peter Struycken. Deze kleuren zijn ook gebruikt voor de zalen in het Groninger Museum.
Palazzo Triennale Tegelijkertijd wordt in Milaan Europa 2001 geopend, een platform voor jonge kunstenaars. Deze beurs wordt gezien als de concurrent van de Biënnale van Venetië. Het Groninger Museum is gevraagd om de Nederlandse inzending te verzorgen. Vier kunstenaars zijn geselecteerd. De tentoonstelling toont objecten van Lidy Jacobs (1959), een installatie van Joep van Lieshout (1963), honderd tekeningen van Bas Meerman (1970) en een installatie van Paul Perry (1956). De Mondriaan Stichting zorgt voor een financiële bijdrage aan deze tentoonstellingen. In het boek Een Pissende Poes in Museumland geeft Frans Haks een toelichting op zijn beleid en aankoopbeleid.
;