dinsdag 22 juni 2010 | 11:23 | 9 reacties
Groningen moet apartheid voor studenten voorkomen: het zijn niet allemaal hard drinkende, zware brallers
Print pagina
Groningen moet het beleid voortzetten om studenten niet weg te zetten op een grote aparte campus, maar de studenten zoveel mogelijk integreren temidden van de andere Stadjers. Daarvoor is het wel noodzakelijk dat er snel meer woningen bij komen. In elk geval is het vooroordeel volstrekt misplaatst dat alle studenten in Groningen hard drinkende, zwaar brallende, chaosveroorzakende, nooit slapende en a-sociale personen zijn. Net zo goed als het onzin is om te denken dat Groningse burgers allemaal korte lontjes hebben. Een en ander betoogt de fractievoorzitter van de partij Student en Stad Rebecca Krüders in het weblog van haar partij in de Digitale Stad Groningen (www.dsg.nl). Hieronder enkele passages uit haar blog, dat ze schreef naar aanleiding van een bericht op het NOS-journaal. Mevrouw Rebecca Krüders:
'' Er zijn twee voorwaarden die ervoor kunnen zorgen dat de ‘problematiek’ wordt opgelost: er moeten voldoende kwalitatief goede woningen komen en de verhouding tussen studenten&stadjers moeten worden verbeterd.
We gaan de komende jaren bouwen, en veel. In totaal moeten er 5600 eenheden voor jongeren komen (project ‘Bouw Jong’) en dat moet gebeuren in samenspraak met de stad. De eerste bijeenkomsten met Stadjers zijn geweest en nu zullen de plannen geconcretiseerd gaan worden. Maar dit is nog niet genoeg; voordat de eerste (permanente) huizen er staan, zijn we ook een paar jaar verder. Tot die tijd zal er de druk op de wijken hoog zijn. In januari hebben wij een motie ingediend (en is aangenomen) om te gaan inventariseren en projecten te ontwikkelen voor de periode 2014-2018, want dat is nodig omdat bovenstaand project niet voldoende huisvesting oplevert. Niet alleen jongerenhuisvesting is nodig, maar ook starterswoningen en gezinswoningen, zodat de doorstroom op gang kan komen en studentenkamers vrijkomen voor een nieuwe lichting studenten.
De tweede voorwaarde is de verhouding studenten&stadjers verbeteren. Omdat het bouwen van woningen niet over een nacht ijs gaat en de druk op de wijken dus hoog zal blijven, moeten we aan de slag met het verbeteren van de relaties binnen de stad. Niet elke student is een hard drinkende, zwaar brallende, chaosveroorzakende, nooit slapende en a-sociale persoon (gelukkig niet, maar er zijn natuurlijk rotte appels); maar dit is wel het beeld dat leeft in de media. En niet elke stadjer is een snel op zijn tenen getrapte, kan niets hebbende en snel geïrriteerde persoon (ook gelukkig niet, al zijn deze er ook); maar vaak gewoon benaderbaar. En dat geldt voor studenten niet anders.
Het gesprek moet op gang gebracht worden, het lijkt in de media wel alsof deze twee groepen wereldvreemd van elkaar zijn geworden, terwijl voorheen deze twee in harmonie leefden. Dus aan studenten: drink eens een kopje koffie met je buren en stel je netjes voor. Aan de buren: durf aan te bellen en te vertellen dat je de buurvrouw/man bent. Een gesprek is een dialoog en veronderstelt dus tweerichtingsverkeer, beide partijen moeten elkaar durven aan te spreken en op elkaars verantwoordelijkheden durven te wijzen (dus afspraken maken over onderhoud, geluid, enz.). Na een eerste kennismaking is het ook makkelijker om elkaar aan te spreken. Ook de gemeente en RUG en Hanze hebben een rol in de bewustmaking van hun nieuwe studenten. ‘’’
Rebecca Krüders
www.dsg.nl
Het verhaal van mevrouw Rebecca Krüders, een nieuwe jonge politica, getuigt van het ontbreken van kennis en analytisch vermogen en haar verhaal staat bol van de clichés.
Ik adviseer mevrouw Rebecca Krüders alle schriftelijke gemeentelijke stukken inzake het studentenhuisvestingdossier vanaf het jaar 2004 te lezen.
Kennelijk heeft zij dit (nog) niet gedaan anders was zij wel met een nieuw gezichtspunt gekomen. Kortom zij vertelt dus de ingewijde lezers niets nieuws.
Hopelijk komt ook zij binnenkort ook tot de conclusie, dat er maar een oplossing is n.l. : een grootschalige campus.
Of gaat het hier om een ideologische (politieke) strijd tussen de politiek en de burgers van Groningen. ?
Vol verbazing keek ik naar het item van NOS. Onze wijk in Utrecht staat vol met studentenhuizen. Aan beide kanten van ons wonen studenten. We hebben eigenlijk nooit last van studenten. Als je in een studentenstad woont dan neem je studenten op de koop toe. Maar dat vind ik juist leuk, want zonder hen zou het hier een saaie bedoening zijn.. minder cafés, restaurants, festivals, etc.
Go Rebecca Krüders!
Men heeft het er steeds over dat de verhoudingen tussen studenten en groningers moet verbeteren.
Het probleem is juist dat groningers en studenten zich in 2 verschillende werelden bewegen.
Dit wordt allen maar versterkt als je nog meer studenten krijgt.
Kijk maar eens naar de Tuinbouestraat,wat een verpauperde studentenenklave met navenant een zooi aan fietsen dat is geworden!!
Daar voelt een oudere niet-student zich niet meer thuis.
Je ziet nu al dat in 10 jaar tijd het karakter van Groningen is veranderd in een stad waarin ouderen hun plaats hebben(zie bijv het enorm grote aanbod van kroegen alleen maar voor jonge mensen etc)
Ik vind bijv. dat de stad teveel een "Feeststad word"en niet een stad waarin werkende mensen ook nog hun plaats hebben(denk bijv. aan het toenemende geluidsoverlast bij allerlei festivals voor jongeren/studenten,waarbij vergeten word dat de werkenden er weer vroeg uit moeten)
En wat die dame van de studenten zegt dat er voorheen wel harmonie was; Dat komt alleen maar omdat er nu een te groot aantal studenten is welke het evenwicht volledig verstoord!
U snapt al dat ik het huidige beleid een ramp vind.
Bij onze straat(Kloosterstraat) hebben wij bijv. geprobeerd studenten te betrekken bij het nieuw inrichten van groen.
Men was niet geinteresseerd.
Er zijn een paar taboes in de Groninger gemeentepolitiek. Parkeren is er één van. Als je een PvdA-er of Groenlinkser een hartaanval wilt bezorgen, moet je beginnen over "parkeren onder de Grote Markt". Succes verzekerd! En een studentencampus is een ander taboe. Studenten moeten in de binnenstad wonen! Waarom? Eh......omdat dat gewoon moet!
Natuurlijk zijn niet alle studenten brallers, dat denken ook de mensen in 'de wijken' die zich verzetten tegen nieuwe kamerverhuurvergunningen niet. Het heeft geen zin om te blijven discussiëren over de vraag of studenten nu wel of geen overlast veroorzaken. Dat studenten en stadjes met elkaar moeten praten spreekt ook vanzelf. De centrale vraag zou moeten zijn hoe je de 'rotte appels' onder de studenten en verhuurders effectief kunt bestrijden. Zowel burgers als de gemeente hebben nu nauwelijks instrumenten in handen om ernstige overlast te voorkomen of aan te pakken. 'Elkaar aanspreken' en 'bewust worden' klinkt mooi, maar werkt in die gevallen nou juist niet. Geen wonder dat stadjers dan zeggen: dan maar helemáál geen nieuwe studentenpanden meer. Je weet tenslotte nooit wie je naast je krijgt, brallers of rustige types.
Dertig procent van de studenten WIL BEST OP EEN CAMPUS wonen. Waarom griezelig ambitieuze types als Kruders (een totaal opgeoptmaliseerde levensloop al op haar elfde uitgestippeld!) dan dertig procent van de studenten aan duistere, drugsgeld witwassende huisjesmelkers wil overleveren is mij een raadsel.
Waarschijnlijk op basis van de achterhaalde frase als "de binnenstad is de campus" en de tamelijk onkieze frase van "afgelegen ghetto".
Met vriendelijke groet
Wat heerlijk om te lezen. Eindelijk eens een niet schreeuwerig Telegraafverhaal, maar een genuanceerd stuk dat aangeeft dat lang niet alle studenten lastig zijn.
Nee, niet allemaal. Bijna allemaal, dat wel.
Het komt voornamelijk door de tendentieuze, suggestieve en vol van leugens en demagogische en opportunistische wijze van politiek bedrijven door het Jut en Jul duo uit de Groninger gemeenteraad, Robert Prummel en Gerard Offerman. Het zal me niets verbazen dat zijn Pauline Broekema hebben gebeld en verzocht hebben om een reportage te maken. Gelukkig kwam de vol van zichzelf zijnde Prummel zelf niet aan het woord. Een behoorlijk genuanceerde reportage in het Nos Journaal. Er was echter in het geheel geen nieuws.
