Niets is voor journalisten zo gemakkelijk als om vlak voor de Statenverkiezingen een betoog te houden dat er op neer komt dat de provincie maar een saaie en tamelijk overbodige bestuurslaag is. De Groningse Commissaris der Koningin Alders voorspelde deze week cynisch dat naarmate de verkiezingen voor Provinciale Staten dichterbij komen, er meer artikelen verschijnen van journalisten in Nederlandse kranten die stellen dat de provinciebesturen maar weinig voorstellen.

Hans de Preter

Met deze wat bittere constatering tijdens een verkiezingsavond van het Debatcentrum Waagt in Huize Maas kreeg Alders meteen de lachers op zijn hand. Want inderdaad, veel artikelen in de journalistiek zijn voorspelbaar en vaak maken de persmuskieten het zichzelf nogal gemakkelijk door hetzelfde wijsje te spelen of door met een fraaie beweging een open deur in te trappen.

Maar met de constatering dat veel kritiek van de journalistiek nogal gemakkelijk is, is die kritiek zelf nog niet weerlegd. Want het blijft een feit dat de provincale politiek niet tot de verbeelding spreekt en dat ook de komende verkiezingen in Groningen in hoge mate bepaald zullen worden door Balkenende en Bos.

In een poging om de burger meer bij de provincie te betrekken is er morgen Open Huis aan het Martinikerkhof. En ook komen er af en toe jongeren op bezoek of zijn er ludiek bedoelde acties. Maar de vraag is of dat allemaal ook maar enig effect zal sorteren om de provinciale politiek aantrekkingskracht te geven.

Groningen is in elk geval wel gezegend met een hardwerkend en heel bekwaam college van Gedeputeerde Staten. Commissaris Alders zelf is ongekend energiek, werkt zich uit de naad voor de provincie Groningen en dwingt allerwegen respect af voor zijn bestuurlijke kwaliteiten.

Ook van de gedeputeerde Calon (PvdA), Bleker (CDA) of Boertjens (VVD) kan allerminst gezegd worden dat zij de kantjes er vanaf lopen. Ze zetten zich met succes in voor de opknapbeurt van Delfzijl, voor het ambulancevervoer op het platteland of de Groningse zeehavens.

Maar waar het in het provinciebestuur aan ontbreekt zijn de nieuwe uitdagende projecten waar de gedeputeerden met hart en ziel voor kunnen ijveren. Net zoals in het verleden in Stad de vroegere wethouder Gietema zich bijna dood vocht om het Groninger Museum gerealiseerd te krijgen.

Het ontbreek in de provinciale poilitiek van Groningen aan hartstocht en passie. Althans aan tot de verbeelding sprekende projecten waar de politici met inzet van al hun krachten voor willen vechten. Uiteraard hebben we vorig jaar de Giro d’Italia gehad waar met name gedeputeerde Bleker zich voor heeft ingespannen. Dat project gaf niet alleen de gedeputeerde de kans om met passie voor zijn zaak te ijveren, maar ook voor de oppositie om zich er met even veel vuur en verve tegen te verzetten. Wat dat betreft was de ‘Giro’een lichtend voorbeeld van hoe het zou moeten.

Want waar blijft op het gebied van de ICT een spraakmakend initiatief? Waarom is Groningen jarenlang de provincie geweest met de meest saaie website van Nederland? Waarom kan er op ICT gebied in de provincie nooit eens iets echt uitzonderlijks en experimenteels gebeuren? Waarom komt er op cultureel gebied niet eens een echt tintelend evenement? Hoe staat het met de architectuur-opvattingen van dit provincibestuur: kan er niet ergens in de provincie en omstreden gebouw komen, hoe klein dan ook?

Het wordt tijd dus voor nieuwe fantasie in het provinciehuis en een beetje meer verbeelding aan de macht. Dat is goed voor de provincie Groningen en voor de politiek. En de kans dat Groningse burgers tijdens enquetes dan ook eens namen weten te noemen van hun provinciale politici zal daarmee ongetwijfeld toenemen. En het aantal zure stukjes van journalisten over de saaie provincie zal in hetzelfde tempo afnemen.