Groningen is in rep en roer: de directeur van de Stadsschouwburg heeft de hal ingrijpend verbouwd zonder toestemming van Rijksdienst voor de Monumentenzorg.
De ophef is een tikje overdreven. Want het is overduidelijk dat de directie een joekel van een blunder heeft begaan door geen vergunning aan te vragen voor de verbouwing.
Hans de Preter
Waar je als burger al een vergunning moet aanvragen voor het aanbrengen van een dakkapel, is het toch zonneklaar dat je voor een ingrijpende verbouwing als in de Stadsschouwburg helemaal omzichtig te werk moet gaan en alle denkbare papieren in huis moet zien te krijgen voor je de betonmolen op de stoep parkeert.
Er is dan ook geen mens die beweert dat de Schouwburg-directie hier goed werk heeft verricht. Integendeel, B en W hebben er goed aangedaan de zaak in de openbaarheid te brengen naar aanleiding van een publicatie in het Dagblad van het Noorden. Uit vervolg-onderzoek van politie, justitie en gemeente zal nu wel blijken of, en zo ja, welke repressailles nodig zijn.
Aangezien iedereen het er wel over eens is dat hier zwaar is geblunderd, zou de discussie zich ook ergens anders op kunnen gaan richten. Namelijk op de vraag of die verbouwing wel noodzakelijk is. Volgens wethouder Karin Dekker van GroenLinks is die verbouwing op zichzelf ‘verstandig’. Dat zou best kunnen, maar het is beter dat de gemeenteraad dat van te voren even bepaalt. Want tot nu toe is niet duidelijk voor het voetlicht gekomen wat de directie nu heeft beoogd met de ingreep. Is het zo dat de energiekosten omlaag gaan door het afsluiten van de vide? Ontstaat er op de eerste verdieping meer ruimte om koffie te drinken in de pauze? Wordt het gebouw er fraaier van? Dat zijn vragen waar eerst een antwoord op zal moeten komen.
Pikant in de hele zaak is dat de plafond-schildering van Irene Verbeek nu opnieuw in het middelpunt van de belangstelling staat. Dat was jaren geleden ook al het geval toen de plafond-schildering werd opgeleverd en velen kritiek hadden op de volgens hen vloekende kleuren. De verbouwing onttrekt de schildering van Verbeek aan het zicht van de bezoekers, en het is terecht dat de gemeente excuses heeft aangeboden aan Verbeek.
Maar anderzijds is het toch ook vreemd dat de Schouwburg wordt gesierd met een plafondschildering waar velen al jaren ongelukkig mee zijn. Irene Verbeek is Michelangelo niet en de vraag is waarom haar muurschilderingen tot in eeuwigheid in de Schouwburg zouden moeten blijven hangen. Maar, inderdaad, die vraag staat geheel los van de actualiteit. Het verbouwen van zo’n waardevol gebouw van Groningen zonder discussie en zonder vergunning kan niet. Punt. Uit.