De bezoekersaantallen van de grote culturele manifestaties die de afgelopen maanden in Groningen werden gehouden blijken nogal tegen te vallen. Dat is opmerkelijk, want recent nog bereikten ons persberichten dat zowel het festival Blue Moon als Via Dorkwerd, als de tentoonstelling over de Middeleeuwen – in het Groninger Museum –zeer goed waren bezocht.
Hans de Preter
Maar enige analyse van de cijfers leert al snel dat er sprake was van dubbeltellingen, waardoor bijvoorbeeld de manifestatie Via Dorkwerd de bezoekers aan de kunst-terp en aan het Groninger Museum bij elkaar optelde.
En het festival Blue Moon, dat hoopte op 180.000 bezoekers, trok er slechts 60.000. En daarin werden dan bovendien ook de 20.000 bezoekers geteld die op 28 augustus naar het vuurwerk kwamen kijken van Groningens Ontzet.
De kritiek op de organisatoren van de festivals begint, sinds publicaties van de cijfers en een kritische analyse in met name het Nieuwsblad van het Noorden, nu los te branden.
In de Groninger Internet Courant laten laten D66 fractievoorzitter Bart Slagter en PvdA fractievoorzitter Marjo van Dijken vandaag ook kritische geluiden horen.
Dat er zeer kritisch naar de bezoekerscijfers gekeken wordt is een uitsteknde zaak, het heeft geen zin om jezelf rijker te rekenen dan je bent. En als bezoekerscijfers teleurstellend zijn zou dat niet verbloemd moeten worden middels dubbeltellingen.
Maar het zou jammer zijn wanneer dat er allemaal toe zou leiden dat Groningen in de toekomst maar afziet van de grote festivals. Groningen heeft een aardige traditie op het gebied van cultureel opmerkelijke activiteiten, en het is voor het imago van Groningen essentieel om daar mee door te gaan.
Maar dit gezegd zijnde is het ook wel goed om je af te vragen of het festival Blue Moon wel een kristalheldere formule heeft gehad. Het antwoord daaropo luidt: ‘nee’. Want het festival was enerzijde bedoeld om het nog niet bestaande Europapark onder de aandacht te brengen. Maar anderzijds werden er nieuwe door top-architecten ontworpen gebouwen in het centrum van Groningen in gebruik genomen. Dat laatste onderdeel was in feite de voortzetting van het succesvolle ‘A Star is born’-project..
Het manco van Blue Moon was dat het te veel op drie- of vier gedachten en uitgangspunten hinkte. Waardoor het wel heel ingewikkeld werd om aan je moeder uit te leggen wat dat nu eigenlijk voor festival was. Het was een combinatie van van alles en nog wat.
Bij Via Dorkwerd werd wel geïnvesteerd in een prachtige en peperdure kunst-terp, maar dat festival ging wel zeer traag van start, ook publicitair gezien. Daarbij deed zich het probleem voor dat het werd gedragen door de provincie Groningen, maar van het provinciebestuur hebben wij verder weinig meer gemerkt.
Kortom: Groningen moet nog maar eens kritisch naar dergelijke projecten kijken, zonder meteen het kind met het badwater weg te gooien. Er moeten simpeler concepten komen, waarbij gemeente en provincie Groningen elkaar veel meer ondersteunen en versterken.