Op onze redactieburelen dwarrelen regelmatig ‘magazines’ en promotiebladen neer afkomstig van het Havenschap Delfzijl, tegenwoordig heel dynamisch 'Groningen Seaports' geheten. Dat is een organisatie die zich moet inspannen voor het werven van bedrijvigheid in de havens van Delfzijl en de Eemshaven.
Opmerkelijk is dat in deze bladen telkens de meest prominente rol is weggelegd voor de directeur van dat Havenschap zelf, dr.ir. Gerrit Koning.
Hans de Preter
Maar in deze bladen is er niet uitsluitend aandacht voor dr. ir. Gerrit Koning zelf, ook is er ruimte voor de twee Groningse zeehavens. Vele glitterende pagina’s en wervelende kleuren worden gebruikt om aan te tonen hoe schitterend de Eemshaven wel niet is en welke onbegrensde mogelijkheden zijn voor deze haven.
Wie al dankzij deze promotiebladen - een boordevolle goudmijn voor reclamebureaus - tot de conclusie mocht zijn gekomen dat de Eemshaven nu eindelijk begint te floreren, kwam zaterdag plotseling van een barkoude mei-kermis thuis. Want in het Nieuwsblad meldde niemand minder dan dr. ir. Gerrit Koning zelve dat de Eemshaven nooit aangelegd had mogen worden en dat deze haven 'tot in lengte van jaren leeg zal blijven'.
Dr. Koning gaat in het interview zelfs zo ver dat hij de kale vlakte rond de Eemshaven vergelijkt met een woestijn, waarvan hij zich afvraagt wie zich daar nou eigenlijk zou willen vestigen.
Deze uitspraken staan in schril contrast tot de in het Engels geformuleerde 'Blueprint' voor de toekomst van Koning’s Eemshaven. Want wat lezen we in het nieuwe 'Port-Handbook Delfzijl/Eemshaven', dat onlangs werd verspreid? 'A positive attitude to present and future development of the Eemshaven is being taken bij Groningen Seaports (…)'.
Hoezo, positieve houding? Een directeur van de Eemshaven die zijn eigen haventerrein vergelijkt met een barre woestenij zou toch eens een Engels woordenboek moeten kopen waarin staat wat 'positive attitude' betekent.
Natuurlijk, Koning heeft gelijk: de situatie rond de Eemshaven is moeilijk. En natuurlijk zijn de ontwikkelingen sinds de aanleg van de haven zwaar tegengevallen. Maar Koning wordt er nu eenmaal voor betaald om er voor te zorgen dat de ontwikkelingen zich daar ten gunste keren.
Voor het aantrekken van bedrijvigheid is veel meer nodig dan het rondsturen van glossy blaadjes. Nu die blaadjes niet het resultaat hebben opgeleverd dat Koning er van had verwacht, wil dat echter niet zeggen dat de Eemshaven volstrekt niet deugt. Misschien ligt het wel aan Koning zelf.
Eén ding is zeker: een directeur van een zeehaven(terrein) die niet meer gelooft in zijn eigen 'produkt' doet er beter aan een nieuwe uitdaging te zoeken. Want het is inderdaad zeker dat het nooit wat wordt met die haven wanneer de directeur zelf verhalen verspreidt die in strijd zijn met zijn eigen 'blueprint for the future'.
De Eemshaven is een schitterende haven. Er zijn alleen wel echte ondernemers voor nodig om die fraaie Groningse haven bij het bedrijfsleven meer in tel te laten zijn.