De landelijke media hebben er niet al te veel aandacht aan geschonken. En ook NOS sport schitterde, net als bij de start van de Giro’ d Italia in Groningen, tijdens de belangrijkste wedstrijd weer eens door afwezigheid. Maar in Groningen en verre Ommelanden kan het niemand zijn ontgaan dat MPC Capitals vorige week Nederlands kampioen baskeball is geworden.
Dat was een ongekende prestatie van trainer Ton Boot, die eerder al met uiteenlopende andere ploegen dertien keer kampioen van Nederland is geworden. Maar het is ook een grote prestatie van de spelers. En last but not least van de organisatie van MPC Capitals, dat toch maar een vereniging in de benen heeft gekregen, met een trainer, een vruchtbare infrastructuur en een enthousiaste aanhang, waardoor Ton Boot zijn ploeg tot ongekende hoogte wist te prikkelen.
Mag het dan zo dat de belangrijkste basketbalwedstrijden niet rechtstreeks zijn uitgezonden en dat Studio Sport de voorkeur gaf aan een partijtje tennis, toch is de overwinning van groot belang van Groningen. Het geeft maar weer eens aan dat Groningen, dankzij enorme inzet, ambitie en slimheid heel erg ver kan komen. Het basketball kan een voorbeeldfunctie hebben voor tal van andere activiteiten: van sport tot bedrijfsleven. In Groningen wordt het licht nogal eens onder de korenmaat gestoken: ‘ach, in het westen kunnen ze het allemaal veel beter, want daar wonen meer mensen’, lijkt een beetje een oude Groningse grondhouding. En vooral het Groningse ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’ is een rem op ambitie en originele activiteiten. Groningen kan soms echt zwelgen in het Calimero effect.
Gelukkig hebben we momenteel een stads- en provinciebestuur die ook met prestatiedrang behept zijn. De provincie werkt hard aan het ambitieuze project van de Zuiderzeelijn, onder aanvoering van Commissaris Alders. En gedeputeerde Calon heeft zijn nek uitgestoken voor projecten als ‘De Blauwe Stad’ of een ingrijpende opknapbeurt voor het verpieterende Delfzijl. In Groningen heeft het college van B en W met succes geijverd voor een mega-project als de Euroborg en voor de ontwikkeling van Groningen tot ICT stad. Helaas is de ambitie van het gemeentebestuur met betrekking tot de Grote Markt afgestraft tijdens een referendum en schiet het met het vervolg van dat project maar niet echt op.
In het verleden waren er ook zulke mega-projecten zoals het Groninger Museum, de Waagstraat of de opknapbeurt van de binnenstad. Groningen zal ook de komende jaren dergelijke ambities moeten blijven koesteren. In feite om één fundamentele reden: de werkloosheid is hier al opgelopen tot rond de vijftien procent. En alleen daarom al zijn de bestuurders verplicht om alle inventiviteit en ambitie uit de kast te blijven halen om middels grote projecten en uitstraling voor Groningen te zorgen voor impulsen voor de economie.