De zuiderzeelijn in de variant van een zweeftrein lijkt een onhaalbare kaart te zijn geworden. De Tweede Kamer heeft grote bedenkingen ten aanzien van de aanleg er van. Volgens de commissie Duivesteijn zijn nut en noodzaak van de aanleg van de zweeftrein onvoldoende aangetoond.

Hans de Preter

De Groningse commissaris der Koningin Hans Alders vindt dat een merkwaardig standpunt, omdat er tientallen rapporten zijn uitgebracht waaruit blijkt dat de aanleg van een zweeftrein een enorme impuls geeft aan op de noordelijke economie en duizenden arbeidsplaatsen kan opleveren.

Maar Alders kan nu praten als Brugman: het tij is momenteel buitengewoon ongunstig in Nederland voor het opnieuw starten van een groot infrastructureel project. Bij de aanleg van de Betuwelijn zijn zoveel aanvullende eisen gesteld, en door de Tweede Kamer gehonoreerd, dat de financiering van die lijn gierend uit de klauwen is gelopen. Veel ernstiger nog is het feit dat sommige delen van de Betuwelijn wellicht niet eens gebruikt zullen gaan worden.

Zeer begrijpelijk dus dat er in de Tweede Kamer nu een enorme argwaan bestaat en dat er grote vrees is dat er met de Zuiderzeelijn een nieuw project komt waarvan de kosten niet in de hand zijn te houden.De strijd van Alders voor de Zuiderzeelijn lijkt daarmee momenteel onmogelijk te winnen.

Toch werd gisteren ook duidelijk dat er grote misverstanden leven in de beeldvorming rond de Zuiderzeelijn. Zo bleek politiek journalist Ferry Mingele tijdens een interview met minister Peijs gisteravond voor NOVA niet eens te weten dat de zuiderzeelijn niet door het Rijk wordt aangelegd, maar dat het particulier wordt gefinancierd. Het zijn grote particuliere ondernemingen die in een consortium de aanleg voor een bepaald, vastgesteld, bedrag moeten gaan uitvoeren.

Gelukkig trapte Commissaris Alders tijdens de uitzending niet in een valkuil door te zeggen dat het Noorden zich tekort gedaan voelt, wanneer de aanleg van de lijn niet doorgaat. Een pleidooi voor de zweeftrein moet worden ontdaan van chauvinistische elementen. Voorstanders van de lijn hebben er steeds op gewezen dat de aanleg er van van groot belang is voor de planologie van heel Nederland.

Het VVD Tweede Kamerlid Hofstra heeft laten weten dat een zweeftrein wat hem betreft geen optie is wanneer deze alleen moet worden aangelegd tussen Amsterdam en Groningen. En daar heeft Hofstra groot gelijk in. Een zweeftrein is veel te duur voor een traject van nog geen tweehonderd kilometer. Het is dan ook de bedoeling dat de zweeftrein slechts een kort onderdeel wordt van een supersnelle verbinding tussen Amsterdam, Hamburg en Berlijn. Vandaar ook dat Duitse politici de aanleg van de zweeftrein hebben gesteund.

Daarom is het zaak dat Alders de kar niet langer in zijn eentje blijft trekken en daarmee het risico loopt dat hij langzamerhand verandert in een eenzame Don Quichotte. Alders, die alle dossiers van haver tot gort kent, heeft in zijn bevlogenheid de neiging om zoveel van zijn kennis te etaleren dat de hoofdzaken uit beeld verdwijnen en dat de toeschouwer in wanhoop en twijfelend aan zijn gezond verstand dizzy van de argumentatie achter blijft.

Het gaat om de hoofdzaak. En die is dat er in principe een unieke kans is om Groningen/Het Noorden snel te verbinden met de belangrijkste economische regio’s van het Noorden. Grijpen we die kans niet, dan blijft het Noorden ook de komende honderd jaar economisch een perifeer gebied. Het wordt tijd dat Hans Alders een persconferentie gaat organiseren samen met Duitse ambtsgenoten uit Nedersaksen, Hamburg en Berlijn om duidelijk naar voren te brengen wat het verschil is tussen een Betuwelijn en de Zuiderzeelijn.