Ongeveer een van de grootste complimenten die Groningers kunnen geven is –als ze er al eens een geven - is: ‘’’t kon minder!’’. Aan de vooravond van het afscheid van Jacques Wallage als burgemeester van Groningen willen wij deze royale bewoordingen ook graag gebruiken voor de man die zich tien jaar lang uit de naad heeft gewerkt voor de stad, die dag en nacht bereikbaar was en die zijn liefde voor Groningen te pas en te onpas onder woorden brengt. Als dank voor die tomeloze inzet voor de stad willen we graag op deze fijnzinnig Groningse wijze over hem vaststellen: ‘Wallage? ’t kon minder!’
Deze Groningse uitspraak - we onderstrepen het toch nog maar even voor de niet-Groningers onder onze lezers – is bedoeld als compliment. Vertaald in het Algemeen Beschaafd Nederlands komt dit compliment er op neer dat Groningen met Jacques Wallage een behoorlijke burgemeester heeft gehad met een heel groot en warm hart voor de stad.
Tot de verdiensten van Wallage behoren onder meer dat hij tien jaar lang heeft gezorgd voor bestuurlijke stabiliteit in Groningen. Aanvankelijk als haantje de voorste, maar nadat hij wat tot kalmte was gemaand door de vroegere wethouder Willem Smink, meer op de achtergrond. En juist als laatste man kon hij het elftal van de wethouders uitstekend dirigeren en maakte hij het mogelijk dat er kon worden gescoord.
Zo maakten de diverse college van B en W projecten mogelijk als de nieuwe Euroborg, werd het onvolprezen architectuurbeleid voortgezet waardoor Groningsen nog steeds een prachtige stad is met opnieuw prachtige hoogbouw, en konden projecten als het Groninger Forum en de tram worden voorbereid.
Waarschijnlijk heeft Jacques Wallage er op de achtergrond ook veel aan gedaan om hier een links meerderheidscollege tot stand te brengen. Het was de tweede keer in zijn loopbaan dat hij in een links college werkte: dat was ook al het geval aan het begin van zijn loopbaan. Maar er is een reusachtig verschil tussen het eerste linkse college van ruim dertig jaar geleden en het huidige PvdA- GroenLinks - SP college.
Het huidige linkse college is veel minder omstreden en neemt maatregelen die ook door andere partijen kunnen worden onderschreven. Het linkse college van Groningen is een zeer verantwoord, bestuurlijk opererend geheel dat zeker niet voor tweespalt heeft gezorgd in de Groningse samenleving.
Behalve dat Wallage heeft gezorgd voor bestuurlijke stabiliteit en daardoor grote initiatieven van wethouders mogelijk maakte, was hij toch ook wel een beetje een control freak. Want behalve goede eigenschappen had ook Wallage z’n minder sterke kanten.
Control freak
Zo wilde hij graag alles van a tot z onder controle houden. Dat kan zeer handig zijn, maar kan soms ook verstikkend werken op creativiteit in zijn werkomgeving. Een ander minpuntje is het feit dat burgemeester Wallage zich wat ongemakkelijk lijkt te voelen tijdens bijeenkomsten met ondernemend Groningen: toch ook vaak hardwerkende mensen die een schouderklopje van hun burgemeester best zouden waarderen. Misschien beschouwde Wallage zicg vooral als burgemeester van de zwakkeren in de samenleving. maar het een hoeft het ander toch niet uit te sluiten.
De allersterkste kant van Wallage is toch de manier waarop hij zaken steeds onder woorden weet te brengen. Waar iemand anders drie uur voor nodig heeft, kan hij dat in tien seconden even haarscherp en geestdriftig uitleggen, bijvoorbeeld waarom het Groninger Forum voor Groningen in zijn ogen bittere noodzaak is. Wallage formuleert helder als geen ander. En ook bij pijnlijke kwesties die de Groningse samenleving raakten wist Wallage steeds de juiste snaar te raken.
Wallage is dus een man van het woord. Bovendien is hij zo’n beetje stad-Groninger van professie. Dus hij zal het als geen ander begrijpen wanneer we samenvattend over Jacques Wallage als burgemeester kunnen vaststellen: ’t was geen verkeerde!