De overwinning van het project De Blauwe Stad is veel meer dan alleen een overwinning van een regionaal, oost-Gronings project op megaprojecten in de Randstad, die ook meedongen naar deze prijs. Het nieuwbouwproject De Blauwe Stad won zaterdagmiddag namelijk ‘De Gouden Piramide’. Dat is de jaarlijkse Rijksprijs voor inspirerend opdrachtgeverschap op het gebied van de architectuur, stedenbouw, infrastructuur en ruimtelijke ordening in Nederland.

Dat de Gouden Piramide naar Groningen gaat is niet alleen een overwinning van Groningse bescheidenheid op Randstedelijke “praatjesmakers”. Het is vooral een beloning voor een riskante politiek en voor een opmerkelijk regionaal beleid. De Blauwe Stad kan daardoor een voorbeeldfunctie krijgen voor Nederland, waarmee het project een veel grotere betekenis heeft gekregen dan alleen voor oost-Groningen.

De Blauwe Stad is, ondanks de steun van de andere partijen in de Groningse Staten, vooral een sociaal-democratisch project. Het was een initiatief van oud-PVDA-gedeputeerde Gerard Beukema, later voorgezet door partijgenoten Roel Vos en Marc Calon. Waarschijnlijk zou het project nooit tot stand zijn gekomen wanneer de PvdA niet zo dominant zou zijn geweest in de Groninger politiek. Het project gaat in wezen heel sterk uit van geloof in de gunstige bijwerking van overheidsingrijpen. In wezen is het dus een soort Keynesiaans project, waarbij de overheid als hefboom fungeert om de markt nieuwe impulsen te geven.

Nu deze aanpak is beloond met een landelijke prijs, betekent dat dus ook een waardering voor een politiek waarbij de provinciale overheid haar nek durft uit te steken. Soms zelfs tegen argwaan van de eigen bevolking in. Dat is in Groninger al eerder vertoond, met name in de stad Groningen. Kijk naar de enorme effecten van de bouw van het Groninger Museum.

Overigens is een belangrijk verschil met het Groninger Museum dat daar uit de cijfers inmiddels is gebleken dat er enorm veel belangstelling voor is. En bij de Blauwe Stad moet nog maar blijken of alle huizen verkocht zullen worden. Maar de voortekenen zijn gunstig: er is in elk geval veel belangstelling voor de kavels, zij het minder vanuit de Randstad dan vanuit de regio.

Met de prijs is in elk geval politieke moed beloond. Groningen moet dan ook maar mooi doorgaan op deze koers, waarbij het wel zo is dat de politiek niet alleen de grote lijnen moet uitzetten maar ook op de details moet blijven letten. Zulke ambitieuze projecten moeten ook perfect worden uitgevoerd. Andere ambitieuze projecten waar Groningen aan kan werken zijn bijvoorbeeld Meerstad en de zweeftrein, allebei projecten waar ook moed, lef en overtuigingskracht voor nodig zijn.

Overigens: De Blauwe Stad kan ook landelijk als voorbeeld dienen voor een beleid, waarbij men in economisch magere tijden niet alleen moet bezuinigen en huishoudboekjes moet controleren, maar juist moet investeren in de toekomst. Vooral in dit laatste verband overstijgt overwinning van de Blauwe Stad de regionale betekenis verre.